kaçamak hayaller peşinde birdir bir adımlar
fasulyeden yaşanan saklambaç hayatlar
düne özlem duyarken kaçırılan bugün
hep özlem duyulan
çocukluktan arta kalan…
Ben de bu aralar tek derdimin gün boyu komşulardan gelen şikayetlerin babama iletilmemesi olan çocukluğumu özlüyorum sanırım… Fotoğrafta 4 yaşındayım. Evimizde o döneme damgasını vurmuş olan her şey mevcut; katalitik soba, yaz aylarının vazgeçilmezi vantilatör ve duvardan aşağı uzanan yeşillik, bir de kadife koltuklar…
O zaman iş aramak, okul bitirmek gibi dertlerim de yoktu hem; elalem ne der diye de düşünmezdim hem. Sevdiklerim ölmüyordu ben fotoğraftaki yaştayken, tanıdığım tüm insanlar hayattalardı. Annem ve babam yanımda olunca, ablam da okul tatil olup da Ankara’dan dönünce her şeyin bir çaresi bulunurdu…
mirilmiril liked this
bambissweetdreams posted this
Button Theme
